021-61978000

اثربخشی نمایش درمانی (سایکو درام) بر کفایت اجتماعی و کارکردهای اجرایی در بین دانش آموزان بیش فعال/ نقص توجه


چهارشنبه , 26 آگوست 2020
       
نویسندگان:
 
  •   راضیه علی­جانیکارشناس ارشد تحقیقات آموزشی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران. نویسنده مسئول، Alijani.razieh@gmail.com
  • نرگس علی­جانیکارشناس ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، شیراز، ایران.
  • زینب یونس­پور عیسی­لوکارشناس ارشد تحقیقات آموزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.


  چکیده

 اختلال نقص توجه ـ بیش فعالی شایع ترین اختلال روانپزشکی در کودکان است که ۳ تا ۷ درصد کودکان را در مدرسه مبتلا می کند. بنابراین هدف از  انجام این مطالعه بررسی اثربخشی نمایش درمانی (سایکودرام) بر کفایت اجتماعی و کارکردهای اجرایی در بین دانش آموزان دوم ابتدایی بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود، و جامعه آماری کلیه دانش آموزان مقطع دوم ابتدایی منطقه سه تهران که دارای اختلال بیش فعالی/ نقش توجه بودند. از بین مدارس ابتدایی واقع در منطقه سه تهران،  مدرسه دخترانه «میقات» انتخاب، و از بین دانش آموزان این مدرسه ۲۰ نفر از آنها که دارای اختلال بیش فعالی بر اساس ملاک­های تشخیصی DSM-IV بودند با استفاده از روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند (گروه آزمایش= ۱۰ نفر/گروه کنترل= ۱۰ نفر). ابزار پژوهش پرسشنامه کفایت اجتماعی فلنر و پرسشنامه عصب روانشناختی کانرز بود. برای تحلیل داده­ها از دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی (تحلیل کوواریانس) استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که روش نمایش درمانی (سایکو درام) بر کفایت اجتماعی و کارکردهای اجرایی دانش آموزان بیش فعال مؤثر بوده است (۰۰۵/۰>P). بنابراین با توجه به اثربخشی روش نمایش درمانی (سایکو درام) استفاده از درمان­های مبتنی بر این روش‌ برای درمان دانش آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلال نقص توجه/بیش فعال پیشنهاد می شود.

کلید واژه‌ها: نمایش درمانی (سایکو درام)، بیش فعالی/ نقص توجه، کارکردهای اجرایی، دانش آموزان مقطع ابتدایی